Egzekucja Irmy Grese: Hieny z Auschwitz, niemieckiej strażniczki w Auschwitz i Bergen-Belsen - II WŚ

Video Description

...Irma spędzała godziny przed lustrem, układając włosy i wyobrażając sobie, że jest gwiazdą filmową. Grese oświadczyła kiedyś: „Po wojnie będę grała w filmach. Zobaczy pan moje nazwisko jako gwiazdy na ekranie. Znam życie i widziałam wiele rzeczy. Czuję, że moje doświadczenia przydadzą mi się w karierze artystki”. Myliła się jednak. Irma Grese opuściła Auschwitz 18 stycznia 1945 r., kiedy wojska radzieckie zbliżyły się do kompleksu obozu koncentracyjnego Auschwitz, a SS rozpoczęło ewakuację Auschwitz i jego podobozów. Te przymusowe marsze więźniów obozów koncentracyjnych stały się znane jako marsze śmierci. Więźniowie musieli maszerować na długich dystansach pod strażą i w ekstremalnie trudnych warunkach. Grese towarzyszyła jednemu z takich przymusowych transportów z Auschwitz do Ravensbrück, a stamtąd do Bergen-Belsen, gdzie dotarła wraz z dużą liczbą więźniów Ravensbrück w marcu 1945 roku. Ci, którzy zasłabli lub nie byli w stanie dotrzymać jej kroku, byli rozstrzeliwani przez SS. Podczas tych marszów śmierci więźniowie nie otrzymywali prawie żadnego pożywienia, nie było go również po przybyciu do obozu. Według więźniów, którzy mieli szczęście przeżyć wojnę w Bergen-Belsen, dzienna porcja jedzenia składała się z wodnistej zupy zrobionej z różnych rzep gotowanych w wodzie i 3 i pół centymetra chleba dziennie. Warunki sanitarne w Bergen Belsen były fatalne, brakowało wody do mycia i ledwo wystarczało jej do picia i gotowania. Obóz był tak przepełniony, że w miesiącach zimowych, kiedy panował mróz, więźniowie musieli spać w pozycji siedzącej na podłodze i jakoś próbować dzielić się zaledwie 200 kocami w obozie liczącym dziesiątki tysięcy więźniów. W marcu 1945 r., z powodu głodu, pragnienia i wybuchu epidemii tyfusu, średnia dzienna śmiertelność więźniów wynosiła od 250 do 300. W Bergen-Belsen Grese do samego końca znęcała się nad więźniami, którzy według jej własnych słów „byli brudni i chorzy”. Nawet tutaj lubiła nie tylko bić i kopać wygłodzonych więźniów, ale także zmuszać ich do klęczenia i trzymania kamieni nad głową. Często byli również zmuszani do stania godzinami w śniegu, lodzie i deszczu od 3:00 do 9:00 rano. Pomimo faktu, że w Bergen-Belsen ludzie umierali dookoła, Grese nie tylko nadal rozbierała więźniarki i biła je gumową pałką, ale także poddawała je karzącym ćwiczeniom fizycznym, w których kobiety musiały maszerować, biegać lub wykonywać żabie skoki, aż padały z wyczerpania. Około dwa tygodnie przed przybyciem wojsk brytyjskich, kiedy wydawało się, że wojna dobiegła końca, widziano ją bijącą dziewczynę rózgą jeździecką. W przeddzień wyzwolenia, Grese obiła głowy dwóm siostrom, gdy przyłapała je na próbie zjedzenia obierków ziemniaczanych z obozowej kuchni. Chociaż pracowała w obozie tylko przez trzy i pół tygodnia, była tak okrutna, że więźniowie nazwali ją „Bestią z Belsen”. 17 kwietnia 1945 r., 2 dni po wyzwoleniu Bergen Belsen, Irma Grese została schwytana przez siły brytyjskie wraz ze swoimi kolegami, nazistowskimi zbrodniarzami, takimi jak Josef Kramer, komendant Auschwitz-Birkenau i ostatni komendant Bergen Belsen. Grese i inne strażniczki SS zostały tymczasowo uwięzione w akademii pancernej Wehrmachtu około trzech kilometrów od Belsen. Gdy w tym okresie została przesłuchana przez brytyjskiego dziennikarza, który zapytał ją o motywy popełnionych przez nią zbrodni, Irma bez cienia skruchy odpowiedziała: „Naszym obowiązkiem była eksterminacja elementów antyspołecznych, by zapewnić Niemcom przyszłość". Sprawiedliwość w końcu dopadła Grese, gdy została osądzona podczas procesu w Belsen, który rozpoczął się 17 września 1945 roku. Podczas procesu, gdy świadkowie twierdzili, że była najokrutniejszą esesmanką w obozie, Grese odpowiedziała, że wszyscy kłamią, przesadzają i robią z igły widły. Grese przyznała się jedynie do bicia, ale nigdy do zabicia kogokolwiek. Jednak jej kłamstwa nie pomogły jej uniknąć sprawiedliwości. 17 listopada brytyjski trybunał wojskowy skazał Irmę Grese na śmierć przez powieszenie. Miała 22 lata, gdy brytyjski kat Albert Pierrepoint wykonał wyrok 13 grudnia 1945 roku. Idąc na szubienicę jej ostatnim i jedynym słowem było „schnell” oznaczające szybko. Grese była najmłodszą kobietą, która poniosła śmierć na mocy brytyjskiego prawa w XX wieku. Zastrzeżenie: Wszystkie poniższe opinie i komentarze pochodzą od widzów i nie odzwierciedlają poglądów kanału World History. Nie akceptujemy promowania przemocy lub nienawiści wobec osób lub grup opartych na takich cechach jak: rasa, narodowość, religia, płeć, pochodzenie, orientacja seksualna. World History ma prawo przeglądać komentarze i usuwać je, jeśli zostaną uznane za nieodpowiednie. ► Kliknij przycisk SUBSKRYBUJ, aby zobaczyć więcej interesujących klipów: https://www.youtube.com/channel/UCS6LVHasOtD87LPw_YSGBag/?sub_confirmation=1 #historia #historiaświata #holokaust #ww2